Tłumaczenie: SHYLOCK korekta: króliczku
SZALONE SERCE
/Bywałem kochany, /albo sam jak palec
/Garściami czerpiąc /z życia, jak zuchwalec
/Poruszyłem niebo, /poruszyłem ziemię
/po to tylko abyś, /wzięła mnie do siebie
/Poruszyłem niebo, /poruszyłem ziemię
/po to tylko abyś, /wzięła mnie do siebie
GWIAZDA MUZYKI COUNTRY,BAD BLAKE Piątek, 12 sierpnia.
Jack, ty gnoju.
Pieprzona kręgielnia.
Kurna.
Panie Blake, witamy w Pueblo.
- Miło mi pana poznać. - Cześć.
Od dawna pana słucham.
- Jak minęła podróż? - Długa, ale dobra.
Wczoraj grałem w Clovis, w Nowym Meksyku. Ładna okolica. Podoba mi się tutaj.
Tam jest miejsce dla zespołu.
Później jeszcze porozmawiamy. Naprawdę bardzo się cieszę.
Tu, co prawda, nie można palić,
ale może pan spokojnie dokończyć.
Whiskey McClure's i piwo do popitki, skarbie.
- 4,75. - Na koszt firmy.
Nie mogę.
Jestem Bad Blake, kochana. Mam tu występować.
Jimmy, rachunek?
Panie Blake,
zapewniamy panu ładny pokój w Gospodzie Starlight.
Z pełnym wyżywieniem.
Ale obawiam się, że nie możemy pokryć pańskiego rachunku w barze.
Taka była umowa.
Pan Greene z firmy Greene and Gold osobiście to zastrzegł.
- Naprawdę? - Tak.
Skoro Jack tak uzgodnił, to nie będę nalegał.
Nie ma sprawy. Ile?
4,75.
Pozwoli pan, że własnym sumptem zaoferuję mu darmową grę w kręgle.
Mógłby pan to potrzymać?
Cześć, tu Jack.
Nie chciałem ci tego mówić, zanim nie wrócisz,
ale DMC podcięli "So Sweet, So Bad".
Przecież nadal się sprzedawał.
Ostatnio nastąpiło spowolnienie.
W sieciówkach już go nie chcą.
Poza tym, mają dziewięć albumów Tommy’ego Sweeta.
A co z tą jego nową płytą?
Za parę tygodni kończę tournee. Z marszu mogę wejść do studia.
Tommy chce wiedzieć, czy masz nowy materiał.
Wiesz, że nie mam.
Co złego w starym?
Tommy uważa, że za bardzo polega na starociach.
Nie chce, żeby ludzie myśleli, że spoczął na laurach.
Sukinsyn.
On nic nie robi tylko spoczywa na laurach.
Kto tu kogo prosi o gościnny występ na płycie?
Takiś mądry? To sam dymaj do Nowego Meksyku,
popylaj w barze albo w zasranej kręgielni,
zrywaj się o piątej rano i dymaj kolejne 300 mil
na takich hemoroidach, jakbyś miał w dupie mrowisko.
I wtedy pogadamy o tym kto spoczywa na laurach!
Ty i ten twój sławny Tommy Sweet.
Spróbujcie tak kiedyś!
Uspokój się i napisz parę piosenek, dobrze?
- Gadaj zdrów. - Opuściła cię wena?
Męczą mnie już twoje utyskiwania. Nic tylko zalewasz robaka.
Hej, posłuchaj mnie.
Mam 57 lat i jestem spłukany.
Mam w kieszeni 10 dolarów.
Wysłałem ci pieniądze, jeszcze jak byłeś w Teksasie.
Więc wydawaj z głową.
Pierdol się, do widzenia.
Pan Blake?!
A niech mnie! To naprawdę pan!
Coś podobnego!
Bad Blake w moim sklepie.
Nazywam się Bill Wilson, jestem pana fanem.
To pańska whiskey, McClure's.
Staram się wiedzieć co piją gwiazdy.
Moja żona, Beverly, jest również pana wielbicielką.
Przyleciałaby tu zaraz, gdyby wiedziała, że pan jest.
Wybieramy się dziś na występ.
Gdyby mógł pan zaśpiewać "I Don't Know" dla Beverly.
- Dobrze. - Na pewno się ucieszy.
Możesz na to liczyć.
Proszę.
Będę mógł się wszystkim pochwalić, że postawiłem drinka Badowi Blake'owi.
- Nie żartujesz? - Nie.
Dziękuję.
- "I Don't Know" dla Beverly i Billa. - Tak.
Dobra. Już idę.
Dzień dobry, panie Blake, jestem Tony.
"Tony i Renegaci". Mamy panu akompaniować.
A tak, oczywiście.
Rozstawiamy się właśnie z chłopakami.
Kiedy mamy mieć próbę?
Jak najszybciej i jak najczęściej - na tym polega sekret.
Panie Blake?
Przepraszam, że niepokoję,
ale o której pan ma zamiar przyjść?
Tu mam nuty. Dla tych co umieją czytać.
Albo same akordy.
Masz, weź co chcesz.
Proszę.
Tu masz całą playlistę.
Zaczynajcie, ja przyjdę później.
Bardzo by nam zależało, żeby przyszedł pan wcześniej,
- i rzucił okiem na nasze solówki. - Wasze?
Jeszcze mi powiedz, że płacą wam więcej niż mi.
Miałem nadzieję, że pokaże nam pan parę trików z czasów Bad's Boys.
Tommy Sweet grał u pana na gitarze, prawda?
Masz tu płytę, wsłuchaj się.
Poćwiczcie sobie, a ja będę za godzinę.
Dziękuję.
Już myśleliśmy, że pan dziś nie zagra.
Synu, grałem gdy byłem chory, w trakcie rozwodu i jak uciekałem przed policją.
Bad Blake w całym zasranym życiu nigdy nie opuścił koncertu.
Teraz muszę grywać po kręgielniach z hipisami.
Na pewno nie płacą wam więcej niż mi?
No to idziemy.
Panie i panowie, przed państwem
kochanek i awanturnik, Bad Blake.
/Kiedyś byłem Kimś, /teraz jestem kimś innym.
/Kim się stanę jutro, /tego pewnie nie wie nikt.
/Jestem wolny od zarzutów, /bez forsy, kobiet oraz zdrowia.
/Jestem nowym człowiekiem, /ty należysz do innego.
Hej panie Blake.
W porządku?
- Gites. - Przerwa się skończyła.
Było mi bardzo miło występować przed państwem, tu w Pueblo.
Zawsze staram się dać mojej publiczności wszystko, czego zechce.
To jest piosenka, którą - mam nadzieję - niektórzy znają.
Z dedykacją dla moich dobrych przyjaciół - Billa i Beverly.
Pozdrawiam was.
Dziękuję serdecznie.
Jedźcie ostrożnie i obyśmy się jeszcze spotkali.
Panie i panowie, gwiazdą dzisiejszego wieczoru był
legendarny Bad Blake.
Dobranoc.
To jest bardzo dobre.
Bardzo dobre.
Dawno nie grałem z dobrym pianistą.
Dzięki, panie Blake, bardzo mi miło.
- Nazywam się Wesley Barnes. - Czołem.
- Grywałeś gdzieś? - Jako dzieciak.
Robię to dla przyjemności.
I kilku dodatkowych dolarów.
Miło natknąć się na kogoś dobrego.
Czy mogę prosić o przysługę, panie Blake?
Co mogę dla ciebie zrobić?
Nie chcę się narzucać, bo dopiero co się poznaliśmy,
ale mam siostrzenicę dziennikarkę...
Przynajmniej stara się być dziennikarką.
Pracuje dla gazety w Santa Fe.
Nie jest to "New York Times", ale ona pisze o muzyce,
i chętnie przeprowadziłaby z panem wywiad.
Dawno nie udzielałem wywiadów.
Przyślij ją do mnie, chętnie pomogę.
Świetnie.
- Chcesz coś zagrać? - Czemu nie?
Pan Blake?
A ty co za jedna?!
Jean Craddock z "Sun Scene".
Siostrzenica Wesleya Barnesa.
W sprawie wywiadu.
Dopiero co wziąłem prysznic, jestem w trakcie kolacji.
Przepraszam, przyjdę kiedy indziej.
Nie, zaczekaj na zewnątrz. Ubiorę się.
Dobra.
- Zaraz będę. - Dobrze.
Przepraszam, że nie uprzedziłam telefonicznie.
Żadnych zdjęć.
- Poczęstujesz się? - Nie.
- Może później? - Co?
Będę mogła zrobić zdjęcie w czasie występu?
- Niech będzie. - Dobrze.
Nie chcesz, to nie. Już ją zabieram.
Dobra.
- Nie przeszkadza ci, że będę jadł? - Nie.
Mogę używać dyktafonu?
Proszę bardzo.
Zawsze stroi się pan do kolacji?
A więc...
Jak się pan nauczył grać?
Mój ojciec kupił sobie...
starego Washburna. Za Chiny nie umiał na niej grać.
Ja zacząłem brzdąkać. I tak się zaczęło.
Kogo pan wtedy słuchał?
Nazwiska nic ci nie powiedzą,
Lil' Bill Scottie, Emmet Miller, Georgia Wildcats...
Obiło ci się o uszy?
Nigdy nie słyszałam o Georgii Wildcats.
Tak myślałem.
A o Hanku Williamsie? Genie Autrym? I Waylonie Jenningsie?
Tak, i Leftym Frizzellu.
- Napijesz się? - Nie, dziękuję.
Powiedziałeś...
że twoja muzyka jest również inspirowana bluesem?
- Son House? Big Bill Broonzy? - Bez nich nic by nie było.
Czy próbowałeś kiedyś robić coś innego?
Grałem w baseball. Byłem nawet niezły.
Trafiałem podkręcane piłki.
Ale lepiej wychodziło mi z gitarą.
Nie wypadała tak z rąk.
A ty?
Zawsze chciałaś być dziennikarką?
Przez długi czas nie wiedziałam czego chcę.
A teraz wiesz?
Teraz wiem, do czego nie chcę wracać.
Rozumiem.
- Masz męża? - Miałam.
To jedna z tych rzeczy, do której lepiej nie wracać?
- Chyba, że spotkam właściwą osobę. - Po czym to poznać?
Ty mi powiedz. Byłeś żonaty pięć razy.
Tylko cztery!
Nagrasz kolejny album z Tommym Sweetem?
Dwa tematy, które omijam: moje małżeństwa i Tommy.
Jak brzmi twoje prawdziwe imię?
Bad Blake.
Nie urodziłem się nim.
Moje prawdziwe imię zobaczysz dopiero na nagrobku.
Do tego czasu zostanę Badem.
Trzeba będzie długo czekać.
Może tak, może nie.
Masz dzieci?
- Skarbie, będę się zbierał - Dobrze.
Czy poświęcisz mi jeszcze pół godziny po koncercie?
Zobaczy się.
Rozumiem, że masz swoją pracę, zobaczymy jak pójdzie.
Dobrze.
- A więc Wesley to twój kuzyn? - Wujek.
- Chłop nieźle gra. - Dziękuję.
/Chodziłem w zakazane miejsca.
/Widziałem zakazane rzeczy.
/Robiłem zakazane czyny.
/Byłem kim nie powinienem być.
/Nigdy nie chciałem nikogo zranić.
/Tylko musiałem postawić na swoim.
/Jeśli istnieje zbyt dobry ubaw,
/To cena jaką za to płacę.
/Spadanie do złudzenia przypomina /latanie, przez krótki czas.
/Nie widzisz tego dopóki /nie będzie za późno.
/Nie ma dymu bez ognia, /chociaż to nie fair.
/Zwłaszcza gdy to nie jest fair.
Byłeś fantastyczny.
- Nic się nie zmieniłeś. - Dzięki.
Myślę, że jesteś nawet lepszy niż kiedyś.
Jestem Ann.
- Cześć Ann. - Cześć.
Zawsze kochałam country.
- Naprawdę? - Tak.
Znam twoje albumy na pamięć.
Co za niespodzianka.
Jeśli nie robisz nic po koncercie...
moglibyśmy iść na kolację, albo kawę.
Nie mogę. Mam umówiony wywiad.
Okej.
Moja wizytówka na inny raz.
Innym razem na pewno.
Wielbicielce się nie odmawia.
Czy mógłbyś zagrać "Get a hold on you", dla mnie?
Robi się.
Dziękuję, Santa Fe.
Ta piosenka jest dla Ann.
/Bywałem kochany, /albo sam jak palec
/Garściami czerpiąc /z życia, jak zuchwalec
/Poruszyłem niebo, /poruszyłem ziemię
/po to tylko abyś, /wzięła mnie do siebie
Co to było?
- Zagrałeś gospell w barze. - Tak.
Jak ty to robisz?
Mimochodem. Napij się.
- Dobrze. - Zdrowie.
- Co jeszcze chcesz wiedzieć? - Płyty.
Którą lubisz najbardziej?
Chyba '400 Fly'. Skapnęło z niej dużo kasy.
To zmieniło moje życie.
Jesteś zmęczony graniem?
Dawniej grywałem po dwa, trzy koncerty dziennie.
Nie potrafię przestać.
W dzisiejszym świecie,
ze sztuczną muzyką country,
kto zachował autentyczne brzmienie?
Co?
Głupie pytanie?
Czy Tommy Sweet jest autentyczny?
On jest raczej miejskim muzykiem country.
Sam tego nie przyzna. Ma silną konkurencję z Nashville,
ale moim zdaniem jest autentyczny.
Jak się poznaliście?
- Nie będę mówić o Tommym. - Dobrze.
To o czym chcesz rozmawiać?
O tym, jak kiepsko wygląda ten pokój, gdy w nim jesteś.
Nie dostrzegałem co to za nora, póki tu nie weszłaś.
Dawno nie widziałem żeby ktoś się rumienił.
Nic na to nie poradzę. Mam płytko unaczynioną skórę.
Skąd tak naprawdę jesteś?
Z Enid, w Oklahomie.
Oczywiście.
Co jest dla ciebie najważniejsze?
Mam syna, Buddy'ego.
Ma cztery lata.
Muszę go odebrać od niani.
Dziękuję za rozmowę.
Masz to, czego chciałaś?
Mogłabym chcieć więcej.
Przyjdź jutro.
Będziemy kontynuować tam, gdzie skończyliśmy.
Dobranoc.
Bad, mam dobrą wiadomość.
Musiałem przysiąść fałdów, więc sobie zapisz.
Wykreśl Benson w Arizonie z trasy tournee.
Zamiast tego będzie Phoenix. Sun Pavillion, punktualnie o 20.
Co ty na to?
Pavillion?
Dzwonię, żeby ci powiedzieć, że nie jedziesz do kolejnej dziury,
bo zamiast tego rozgrzewasz publikę na wielkim koncercie w Phoenix.
Rozgrzewam? Ja nie rozgrzewam.
Gdzie indziej miałbyś szansę zagrać dla 12 tysięcy ludzi?
- Przed kim mam grać? - Przed Tommym.
Nie ma, kurna, mowy.
Nie mogłem go przekonać, żeby nagrał z tobą płytę,
ale przynajmniej na to się zgodził.
Nie idę na to, Jack.
Nie będę supportem dla Tommy'ego, zrobię to dla kogoś innego.
Może dla Madonny?
Mam do niej zadzwonić?
Jeśli on serio uważa, że frontman, w którego tyłek gapił się przez długie lata
będzie mu robił support, to się myli. Nic mu nie jestem dłużny.
Obaj wiemy, że to Tommy powinien być ci wdzięczny.
Ale wiemy też, że nie można przepuścić takiej fuchy.
Zadzwonię do ciebie po południu.
Nie ma czasu, tak czy nie?
Muszę to przemyśleć.
Nie ma czasu. Tak czy nie?
Tak, do cholery! Tak! Do licha, tak.
Dobra.
Boże, ciężko z ciebie coś wydusić.
Tylko żebyś tego nie skrewił.
Pozwól, że zapytam,
czy będę miał szansę wejść za kulisy i spotkać się z Tommym?
Bardzo zabawne, ale nie mam na to czasu.
- Do widzenia. - Na razie, obkurwieńcu.
Ta piosenka wyszła już z mody.
Dam wam to, czego chcecie.
/Nie wiem kochana, na czym stoimy.
/Gdzie jest przyszłość, ta świetlana, /dawno temu planowana
/Tego też nie wiem, kochana.
/Nie wiem czyś mi przyjacielem /czy chcesz wrócić w me ramiona
/I skąd wracasz /Tego nie wiem.
/Pewnie myślisz że zmądrzałem.
/A ja tylko skapcaniałem.
/Umiem pisać pieśni, /i listy do ciebie
/książkę bym napisał /o tym czego nie wiem
/Przeszłość wyboista /przyszłość nader krótka
/Nie wiem czy sens /jest mieć nadzieję
/Nie wiem kochana /kędy wiatr powieje
I jak było?
Dziękuję, Santa Fe!
Dobranoc, trzymajcie się ciepło.
O Boże, przepraszam.
Szukałam opiekunki dla mojego syna.
To praktycznie niemożliwe o pierwszej w nocy.
Znam to, sam kończę o pierwszej, gdy wszystko jest pozamykane.
Cieszę się, że mnie znalazłaś.
Kto został z twoim synkiem?
Znajoma.
- Chcesz się czegoś napić? - Dobrze.
Pojedziesz mi na ogonie?
Dużo jeszcze masz tych pytań?
Zaledwie kilka.
Skąd czerpiesz inspirację?
Niestety z życia.
Naprawdę chcesz o tym rozmawiać?
Chyba nie.
Z jakiegoś powodu czuję się winny za ten obskurny pokój.
Pewnie wyobrażałaś sobie, że jestem kimś lepszym.
Czy to jest ten sławny urok country?
Ja nigdy nie umiałem czarować.
Może warto by zacząć?
Powiedzieć ci coś jeszcze?
Niech no włączę dyktafon.
Mam grać przed Tommym w Phoenix, jutro.
Bad Blake wraca do gry.
To świetnie.
To właśnie mówi mój agent.
Pojedziesz ze mną?
Żartujesz?
Poważnie.
Nie mogę.
To może... przyjdę i upiekę dla ciebie i twojego synka
słynne ciasteczka Bada Blake'a? Co ty na to?
Zgoda.
Trzymaj prosto.
Pokaż drugi palec.
Umiesz tak?
Jesteś praworęczny czy leworęczny?
Ta rączka?
Trzymaj tutaj paluszkiem.
Tu naciskasz spust.
Teraz najważniejsze.
Weź gryza. Tak.
Czy czujesz jak mąka i masło krążą w twoim ciele?
Dają ci siłę, co?
Nieźle wyrabiają mięśnie.
Tylko prawdziwe zuchy jedzą takie ciasteczka.
Strzelaj.
- Gol! - Wbiłeś gola?
Punkt dla Teksasu!
Piątka!
- Masz fajnego synka. - Dziękuję.
Nie ma w otoczeniu zbyt wielu mężczyzn.
Co z jego tatą?
Staram się unikać tych samych błędów.
Dobre dziecko, dobra matka.
Dobre ciasteczka.
Niedługo się zobaczymy.
- Trzymaj się. - Na razie.
Co za lachociąg!
Kij mu w dupę.
20 SIERPNIA TOMMY SWEET gość specjalny: Bad Blake
Miło mi poznać, jestem Ralphie, agent Tommy'ego.
Jestem wielkim fanem. Zapowiada się świetny koncert.
Bear, to jest Bad Blake.
Siema.
- Jaki masz sprzęt? - Fender pro.
- To wszystko? - Tak jest.
Jakieś preferencje? Marshall, PV?
Wystarczy mój Fender.
Dobrze, poradzimy. Nagłośnię przez PA.
- Gdzie twoje rzeczy? - W Suburbanie 78'.
Dobra, zajmę się tym.
Zaczynasz o 19:30.
Masz 45 minut. Ewentualnie trzy minuty na bis.
Tommy zaczyna po tobie. Kończymy o 23.
To jest zespół Bum Steer, twój back up.
Macie wielką szansę, chłopaki.
/Zostaw dla mnie jedno. Tommy.
Jak się macie, jestem Bad.
Czas odkorkować butelki.
Dwa takty wstępu i wchodzimy. Liczysz, Johnny.
Bear, Bear!
Popuść gitarę, bo nie słychać wokalu.
Mix jest w porządku. Ty nie słyszysz tego ze sceny.
Byłbyś zaskoczony ile potrafię usłyszeć.
Ustaw tak jak mówię.
Mix jest w porządku.
Zaufaj mi.
Jestem stetryczałym zrzędą. Zrób mi tę przyjemność.
Niech ich szlag, tych dźwiękowców.
Zawsze spartolą support, żeby dać fory głównemu artyście.
Zostało wam pół godziny.
Nie zejdziemy dopóki mix nie będzie po mojemu.
Albo ustawiasz tak jak mówię, albo będziemy tu stać do usranej śmierci.
Zacznijmy od początku, zobaczymy, co Bear zmaluje.
To mi się podoba.
Dzięki Bear, o wiele lepiej.
Proszę, proszę. Tak myślałem, że tu będziesz.
Siadaj, zafajdańcu.
Zawsze masz dla mnie dobre słowo.
Co u ciebie, Bad?
- Gorzej. - Prawda.
Nie przestałeś doić gorzały?
Tylko przed występem. Dobrze robi na gardło.
Nie musisz mi mówić. Jak dla mnie za słodka.
Mnie też nie smakuje.
Ale kto chce mieć głos jak Bad, musi pogodzić się z whiskey.
Przepraszam, że przerywam.
Czy mogę prosić o autograf?
Mam wszystkie twoje albumy.
Nie o mój autograf powinieneś prosić.
To jest Bad Blake.
- Nauczył mnie wszystkiego. - Ekstra.
Dzięki.
Będę na koncercie, może pojadę nawet do San Diego.
Doceniam to.
Może pojechalibyśmy na wspólną trasę?
Jak za dawnych lat.
Cieszę się, że zgodziłeś się przyjechać.
Żartujesz?
Potrzebuję pieniędzy.
Lepsze to niż jakiś zapyziały bar na zadupiu.
Pamiętasz jak...
rozbiliśmy się na pustyni w Teksasie?
Tkwiliśmy tam cały dzień czekając na pomoc drogową?
To były czasy.
Ach te wspomnienia.
Jak tam twoje tournee?
Męczące.
50 koncertów, dwa miesiące.
- A twoje? - Sześć stanów w jeden miesiąc.
- Z miejscowymi zespołami? - Tak.
Urwanie jaj.
Powinniśmy zostać razem przez całą trasę.
Już raz próbowaliśmy.
Wtedy nie był sprzyjający okres.
Miałem zdjęcia w Meksyku.
Jill ciosała mi kołki na głowie.
- Teraz byłoby o niebo lepiej. - Jasne.
Żałuję, że nie wyszło.
Próbowałem ratować moje małżeństwo.
- Nie miej mi za złe. - Ja też miałem karierę.
I jedno czy dwa małżeństwa, które chciałem złożyć do kupy. - Wiem.
Przy tobie stałem się gwiazdą.
Nie myśl, że nie pamiętam.
Ale mam własne życie.
To najbrzydsze buty, jakie w życiu widziałem.
W obuwniczym zagrozili, że zastrzelą ci psa?
Jak to jest, że nie nagrywamy razem albumu?
Nigdy nie powiedziałem, że nie chcę.
Wytwórnia DMC twierdzi, że to zły pomysł.
- Nie wydaje mi się. - Może masz rację.
Chcą kilka solówek, a potem moglibyśmy nagrać coś razem.
Ty pójdziesz na pierwszy ogień, już im powiedziałem.
Potrzebuję pieniędzy.
Mam 57 lat.
Moja kariera utknęła w miejscu.
Potrzebuję jakiegoś impulsu.
Nie dadzą mi kontraktu na album solowy.
Naprawdę tego potrzebuję.
Przysięgam Bad, nie zdołam ich przekonać.
Ale jest inny sposób, żebyś zarobił.
Oświeć mnie.
Piosenki.
Nie mam nowego materiału.
Wszystko czego słucham jest do dupy.
Napisz mi pięć nowych kawałków, oddam ci z nawiązką.
Od trzech lat nie napisałem nowej piosenki.
Za dużo tych piosenek.
Jesteś autorem najlepszych kawałków, jakie znam.
Byłem.
Wciąż jeździsz starą Betsy.
Jeździ gładko jak Tommy.
Posłuchaj mnie, Bad. Masz jeszcze parę miesięcy.
Do zobaczenia wieczorem.
Pan Greene przysłał pięć pudeł na sprzedaż.
O czym ty mówisz?
500 egzemplarzy "Wspomnień".
Cholera. Miałem tu grać, a nie kupczyć płytami.
Powiedz mu żeby zabierał swoje płyty z powrotem.
Ja tylko przekazuję wiadomość.
Jezu.
Panie i panowie, przed wami
kochanek i awanturnik: Bad Blake.
To wspaniałe uczucie stać dziś przed wami.
Oczywiście w moim wieku, samo stanie zasługuje na brawa.
/Chodziłem w zakazane miejsca.
/Widziałem zakazane rzeczy.
/Robiłem zakazane czyny.
/Byłem kim nie powinienem być.
/Anioł mówił mi: to zło.
/Diabeł mówił, że jest git.
/Myślałem, pary starczy mi.
/lecz ostatnio coś opadłem z sił.
/Spadanie do złudzenia przypomina /latanie, przez krótki czas.
/Zmęczyłem się byciem dobrym.
/Zatęskniłem za wiatrem we włosach.
/Przestałem robić co należy.
/Wróciłem do bycia sobą.
/Nigdy nie chciałem nikogo zranić.
/Tylko musiałem postawić na swoim.
/Jeśli istnieje zbyt dobry ubaw,
/To cena jaką za to płacę.
/Spadanie do złudzenia przypomina /latanie, przez krótki czas.
/Nie widzisz tego dopóki /nie będzie za późno.
/Nie ma dymu bez ognia, /chociaż to nie fair.
/Zwłaszcza gdy to nie jest fair.
To on nauczył mnie śpiewać tą piosenkę.
I wszystkie inne. Bad Blake!
Muszę wracać za scenę, do zobaczenia później.
Tommy chce żebyś zaśpiewał z nim "Please, release me" i "Wspomnienia".
Mam sprzedawać płyty.
/Urodziłem się na preriowej dwupasmówce
/Z gitarą w ręku i pieśnią na ustach
/Poszedłem w dal, dal, dal, dal
/Mogłem wiedzieć, że miłość przeminie
/Widzę to jasno przez whisky w mojej szklance
/Odeszłaś w dal, dal, dal, dal
/Marnuję tylko czas
/Muszę się spieszyć, pociąg zaraz rusza
/Moje rozterki podróżują w słowach wiersza
/Odchodzę w dal, dal, dal, dal
Santa Fe w Nowym Meksyku.
- Bud. - Halo?
Cześć mały.
- Tu twój ciasteczkowy kupel, Bad. - Cześć!
Co porabiasz?
- Oglądam dinozaury. - I co one robią?
Pożerają się.
- Nie pożerają ciasteczek? - Tak.
Jest twoja mama?
- Halo. - Cześć.
Tu Bad.
- Jean? - Cześć.
Jak tam w Phoenix?
Nieważne. Co u ciebie?
- Gdzie jesteś? - Na jakimś pustkowiu.
Dlaczego? Co robisz?
Myślę o tobie.
- Żartujesz. - Ty nie myślisz o mnie?
Tak, właśnie kończę mój artykuł.
Nie to miałem na myśli.
W takim razie, nie.
Mam parę dni wolnego przed Houston.
Mógłbym przyjechać. Co ty na to?
Nie ułatwiasz mi tego, dziewczyno. Chcesz żebym przyjechał, czy nie?
Okej.
Będę za trzy, cztery godziny.
Na razie.
Do widzenia.
Witam, panie Blake.
Proszę nie wstawać, spokojnie.
- Gdzie jestem? - W szpitalu w Santa Fe.
Ma pan złamaną kostkę i wstrząs mózgu.
- Spokojnie. - Moja gitara...
Jest w szafie z ubraniami.
Muszę wyjść.
Nie wyjdzie pan bez pozwolenia lekarza.
Pójdę po lekarza, proszę leżeć spokojnie.
Poszukam lekarza.
Będę z panem szczery.
Złamana kostka to pikuś.
Problemem jest pana ogólny stan zdrowia.
A raczej jego brak.
Grozi panu rozedma płuc, niewydolność serca, rak...
i duże szanse na udar.
Wykończy się pan.
- Nie chce pan ze mną rozmawiać? - O czym?
Nie oszukujmy się.
Jest pan alkoholikiem.
Mogę opatrzyć panu nogę, dać leki obniżające cholesterol...
Ale musi pan rzucić palenie i wódę.
I zrzucić kilkanaście kilo.
Dobrze, panie Blake?
Doktor kazał mi leżeć w łóżku. Przyłączysz się?
Cicho bądź, jak pragnę zdrowia.
Marzenia ściętej głowy?
To pewnie od tych niebieskich tabletek.
- Może wrócę po receptę? - Nie.
/Twe serce zerwało się z uwięzi.
/Rzuciłeś kości z uporem straceńca.
/To nie jest miejsce dla tych /co łatwo się męczą.
Znasz tę piosenkę?
- Nie pamiętam kto ją napisał. - Z dobrymi kawałkami tak jest.
Masz wrażenie, że już je słyszałaś.
- Ty ją napisałeś? - Tak, proszę pani, w tej chwili.
- To niesprawiedliwe. - Co?
Niejeden dałby dziesięć lat życia, by móc tak jak ty...
Sypać piosenkami jak z rękawa.
Jesteś zła? Mam iść do motelu?
Nie.
O co chodzi?
- Nie chcę, żebyś odchodził. - W takim razie co?
Piszesz piosenki w moim łóżku.
- No i? - No i...
Za każdym razem kiedy się w nim położę, będę słyszała tę piękną piosenkę.
A ty będziesz gdzieś hulał.
Nie będziesz nawet pamiętał o tej chwili.
Hej, nie mogę wstawać. Chodź tu do mnie.
Chodź do mnie. Posłuchaj.
Kiedy byłem w szpitalu, zastanawiałem się do kogo zadzwonić.
Kto by się mną przejął?
I kogo najbardziej chciałbym zobaczyć.
Rozumiesz?
Nie zapomnę o tobie.
Nigdy nie zapomnę tego dnia.
Słowo.
Co w ogóle robisz w Santa Fe? Przecież nie tam miałeś jechać?
Zatrzymałem się u znajomej.
- Jesteś w stanie prowadzić? - Niedługo.
- Oby jak najszybciej. - Jezu.
Gdyby twoja siostra ciągnęła laskę za 25 dolców, też byś jej wypełnił grafik.
Bardzo zabawne. Może załatwię ci występ w kabarecie?
Mam tu dla ciebie kontrakt na 75,000 dolarów.
- z góry. - Co?
- ... na nagranie albumu. - Zaczekaj.
- Od kogo? - Nie martw się od kogo.
I kolejne 20,000 za zrzeczenie się praw autorskich...
do piosenek, które napiszesz
...w ciągu następnych dwóch lat.
- O w mordę. - To będzie koniec chudych lat.
Wiesz, czyja to zasługa? Tommy'ego Sweeta.
Więc odpuść mu, dobrze?
- Tommy'ego? - Tak, Tommy'ego.
Pogadamy w Houston. I nie ożeń się przypadkiem z tą znajomą.
Nie żenię się.
Słuchaj... Cholera.
Zechciej oddzwonić i powiedzieć mu, że za ciebie nie wyjdę.
Mogłabyś poczekać aż się oświadczę, zanim dasz mi kosza.
Będę spać na kanapie. Przez wzgląd na Buddy'ego.
Nie rób tego.
Powinieneś leżeć w łóżku. Nic mi nie będzie.
Muszę po niego iść.
Chce się podpisać na twoim gipsie.
- Zrobisz coś dla mnie? - Wszystko.
Nie pij przy nim.
Nie ma sprawy.
Bad.
Ale fajnie.
W życiu się tak nie czułam.
Musisz zobaczyć.
Ale odlot!
O Boże! Musisz sam spróbować!
Pocałuj mnie.
Czy życie rodzinne zawsze tak wygląda?
Co ty mówisz?
- Miałeś cztery żony. - Tak, ale wiesz, ja nie...
Mam 28-letniego syna.
Nie widziałem go od kiedy skończył cztery lata.
- Gdzie on mieszka? - Nie wiem.
Jego matka, Mary Jo mieszka w Teksasie.
Nie wiem jak wygląda i co robi.
Nigdy nie nosiłem go na barana i nie grałem z nim w piłkę.
- Dlaczego nie? - Nie wiem.
Nie było mnie w domu, nawet gdy wracałem.
Nie mogłabym żyć, gdybym straciła Buddy'ego.
Tak ci się tylko wydaje.
Może wyjedziemy gdzieś sami na weekend?
- Jaki dzisiaj dzień? - Czwartek.
- Nie wytrzymam do weekendu. - Ja tak.
Wracaj tu. Pomóż mi się rozebrać.
Muszę iść.
Kocham cię.
Muszę iść do redakcji.
Zaprowadzę Buddy'ego do przedszkola i wrócę koło 15.
Mogłabyś go zostawić ze mną.
Miałbyś się nim zajmować?
- Z chęcią? - Buddy pewnie woli spotkać się z kolegami.
Chcemy się pobawić, mamo.
- Tak, chcemy się pobawić. - Tak?
- Proszę. - Co będziecie robić?
Męskie rozrywki.
- Męskie rozrywki. - Jak sobie poradzisz z nogą w gipsie?
Spokojna głowa.
- Proszę, mamo. - Będzie dobrze.
No dobrze.
Buddy ma zapakowane drugie śniadanie. Wyjmę jego fotelik samochodowy.
Weź to.
- Bierzemy nadziewane ciasteczka? - Co?
- Nadziewane. - Acha.
- Grasz w karty? - Tak
- W co grasz? - W Czarnego Piotrusia, wojnę i makao.
Hej.
Wiesz co zrobimy?
Pójdziemy na dwór i znajdziemy sobie tarapaty.
- Tak, wielkie tarapaty. - No to chodź.
Weź plecak.
Mam cię!
Ostrożnie, nie spadnij.
Hej, Bad.
Przyniosłam ci coś.
Bad?
Buddy?
O Boże. Napędziliście mi stracha.
- Która to godzina? - Bawiliśmy się, nikt nie zginął.
Pachniesz czekoladą.
Patrz co mam.
Mogłabyś być moją groupie i kierowcą w jednym.
Potrzymaj.
Patrz jak polakierowali. Widać odpryski rdzy.
Może przyjedziesz do Houston?
Rzuć je tam.
Dadzą ci chyba wolne?
Wzięłam już urlop na czas twojego pobytu, więc...
Mogłabyś zabrać Buddy'ego. Pokazać mu miasto.
Jest tam oceanarium i wielka fontanna.
Dobra, zobaczymy.
- "Zobaczymy" oznacza "nie". - Oznacza "zobaczymy".
Dobrze?
Houston ma wiele atrakcji.
- I ja tam będę. - To więcej niż zwykłe odwiedziny.
- Same przyjemności. - Jezu!
Nie chcę tego słyszeć.
Na pewno nie życzę sobie tego przy Buddym.
- Nie musisz mi powtarzać. - To jak życie w domu z grzechotnikiem.
Hej.
Nie widać cię.
/W ciele ból bierze górę
/Grasz na gitarze, /wypacasz nienawiść przez skórę
/Nie czuć różnicy /noc, czy dzień
/W ciele ból bierze górę /od grania na gitarze
/Nienawiść wypacasz przez skórę
/Nie czuć różnicy /noc, czy dzień
Nauczę cię kilka słów po angielsku.
Co tutaj robisz? Szukałem cię!
- Boże. Wyglądasz jak gówno, człowieku. - Tak, wiem.
Takie są skutki grania po różnych sraczach.
Dobrze cię widzieć.
Słyszałem o wypadku, współczuję ci.
- Mogło być gorzej. - Tak
- Jak interes? - Interes?!
Od kiedy wyjechałeś... powiadam ci, do bani.
Gdybyś tu posprzątał, może przybyło by klientów.
Obaj poszlibyśmy z torbami.
Musiałem zwolnić personel. Zostałem tylko ja i Jesus.
Tak, tylko my.
- Jak było w trasie? - Długo.
Nie ma jak w domu.
Mam przeczucie, że coś się wydarzyło.
Owszem.
- Poznałem pewną kobietę w Santa Fe. - To akurat mnie nie dziwi.
- To babka z klasą. - Tak?
Jeszcze? Nie, lepiej nie.
Ależ z ciebie obszczymur.
Santa Fe to szmat drogi stąd.
879 mil.
Daleka podróż dla kogoś, kto pracuje w soboty.
Tak.
- Tak, ale warto. - Obyś szybko wrócił do formy.
Chcę, żebyś kogoś poznał.
Jesus, chodź tu.
Poznaj żywą legendę, Wielkiego Bada.
- Cześć. Jak się nazywasz? - Juan.
- Tak, Juan. - Juan.
Jesus czy co tam.
Dobry z niego chłop.
Halo.
Cześć.
- Czy to Steven Reynolds? - Tak, kto mówi?
Poszukuję pewnej osoby.
Mary Jo Reynolds.
Mieszkała w Nashville w latach 1980 - 1985.
Urodzona w Lamb, Ohio.
Czy wie pan o kim mówię?
To była moja matka.
Hej, człowieku, nie słyszę cię. Kim jesteś?
- Twoim ojcem. - Kim?!
Jestem Bad Blake.
Mieszkam w Houston. Jestem twoim ojcem.
- Jak się masz? - Czego chcesz?
Jestem w szoku, słysząc twój głos.
Powiedziałeś "była"?
Marie Jo zmarła?
W październiku będzie dwa lata.
- Co się stało? - Wszystko.
- Tak mi przykro, Steven. - Czego chcesz?
Chcę cię zobaczyć.
Nie sądzę.
- Może się zastanowisz? - Przykro mi, proszę pana.
- Myślę, że nie mogę panu pomóc. - Nie zapiszesz mojego numeru?
Wyświetlił mi się.
No to...
Prześpij się z tym.
Bardzo chciałbym porozmawiać.
Coś podobnego!
Zrobiłem pizzę. Kiedy przyjdziesz?
- Zaraz będzie kraksa. - Dostałeś samochodziki?
Potrafię je rozpędzić lepiej niż ktokolwiek.
- A potem jest kraksa. - Buddy ci dziękuje.
Ale przestań przysyłać prezenty. Pomyśli, że jesteś Mikołajem.
- Bo to prawda. - Chcę, żeby wiedział, że o nim myślę, kotku.
- Ty o mnie myślisz? - Tak.
- Dobrze się czujesz? - Wczoraj zadzwoniłem do mojego syna.
I?
- Nie chciał ze mną rozmawiać. - Przykro mi.
Nie dziwię mu się.
Jeannie, nie czuję się dobrze. Oddzwonię później.
Bad!
Gdzie się podziewasz?
Znowu to samo.
Hej!
Jedziemy na ryby.
Jazda! Wstawaj. Ubieraj się.
Rzuć mi browar. Nigdzie się nie ruszam.
Łap.
To był świetny pomysł.
Właśnie wysłałem prawdopodobnie najlepszą piosenkę mojego życia Tommy'emu.
- Na jego płytę? - Tak
- Z trudem mi to przyszło. - To po co to robiłeś?
Bo Tommy hojnie płaci.
Siedzi w L.A. w studiu nagrań.
Oby jej nie spaprał.
Jest na to za dobry.
Więc twój syn nie chce z tobą gadać?
Nie.
Nie dziwię mu się. Źle zrobiłem.
Nie miałem prawa zawracać mu gitary.
Źle zrobiłeś 25 lat temu. I przez cały ten czas.
Ale nie dzwoniąc do niego.
- Teraz on robi źle. - Przez 25 lat nie starałem się go odnaleźć.
On ma rację. Trochę po niewczasie.
Nigdy nie jest za późno, synu, nigdy.
Zadzwoniłeś, to dobrze.
Teraz jesteś na dobrym torze. Nie poddawaj się, bo to twój syn.
- To wszystko, co mam. - Próbuj dalej.
Mus to mus.
To mi przypomina piosenkę Billy Joe Shavera.
/Będę żył wiecznie, przejdę przez rzekę. /Złapię dziś jutrzejszy dzień
Idzie jakoś tak:
/Nikt mnie tu nie znajdzie.
/Pozostanę na zawsze jak pieśń, /która po mnie przetrwa.
/Będę żył wiecznie.
Teraz słuchaj:
/Ojcowie i matki.
/bądźcie dobrzy dla siebie, /by dobrze wychować dzieci.
/Nie dajcie im poddać się /ciemności i osamotnieniu.
/Poprowadźcie je bezpiecznie do światła.
- Cześć. - Cześć.
- Dobrze się czujesz? - Tak, bardzo dobrze.
Wczoraj nie brzmiało to dobrze. Raczej jakbyś konał w mękach.
Zatrucie pokarmowe.
Dzwonię, bo dostałam cztery dni urlopu pod koniec miesiąca.
Moglibyśmy przyjechać.
Ale nie jestem pewna czy to dobry pomysł.
Co ty mówisz? To pierwszorzędny pomysł.
Na pewno dobrze się czujesz? Martwię się.
Nie przejmuj się mną.
Wystarczy twój przyjazd, żebym stanął na nogi. Jak tam Buddy?
Dobrze.
No to przyjeżdżacie?
Cześć, przywiozłeś samochodzik!
Zmogło go.
- Śpisz, Bud? - Je przez sen.
Widzisz jakie drapacze chmur, Bud?
Nawet Superman nie mógłby ich przeskoczyć.
W tym to mieście Sam Houston rozbił meksykańską armię Santa Anny.
Gdyby nie on, wszyscy w tym mieście mówiliby po meksykańsku.
Tak się narodził stan Teksas.
Umiesz coś po meksykańsku, Bud?
Świetnie.
Co tam widzisz?
Spójrz na nie.
Tam jest homar.
- Zmęczona? - Trudno za nim nadążyć.
Posiedź sobie w parku. Zajmę się nim do południa, a potem pójdziemy na obiad.
Dobrze.
Pomyślałeś już życzenie?
To jest to miejsce.
Proszę.
Weź jeden pieniążek, albo wszystkie.
Dobra.
Teraz moja kolej.
Hej.
Bud, wejdziemy się ochłodzić?
To chodźmy.
Co powiesz na to, żebyśmy zamoczyli dzioby, zanim znów wyjdziemy na powierzchnię?
Na powierzchnię? Jak ten pan w telewizji? - Który?
- W telewizji. - Tak, jak on.
Dzień dobry.
- Jak się macie? - Dobrze.
Klapnij sobie, Bud.
Dla mnie McClure's.
Podwójna.
Piwo imbirowe dla mojego kumpla.
Też podwójne.
Z lodem, proszę. A ty?
Z lodem.
Spójrzcie no.
Chcesz się przejść?
Co tam masz?
Bud, masz niezłą zdobycz.
Razem 12,50.
12,50?
Jezu!
Nie boli cię głowa od tej muzy?
Bolałaby, gdybym słuchał.
Bud, jest twój napój.
Buddy?
Pewnie jest w łazience.
Buddy?
Chodź, Bud.
Buddy?
Bud?
- Wrócił tu? - Nie.
Buddy?
Co do licha?!
Widział ktoś małego chłopca?
Bud?
No nie.
Zgubiłem dziecko.
Brązowe włosy, cztery lata, nazywa się Buddy.
Buddy. Co miał na sobie?
- Nie pamiętam. - Dobrze, spokojnie.
- Gdzie pan go ostatnio widział? - W barze.
- Którym barze? - Nie wiem.
Z przyciemnionym światłem.
Do wszystkich jednostek, zaginęło dziecko.
Cztery lata, brązowe włosy, na imię ma Buddy.
- Proszę zostać ze mną. - Nie, muszę go szukać.
On jest z Nowego Meksyku. Mieliśmy się spotkać z jego mamą.
Rozumiem. Znajdziemy go, ale proszę tu zostać.
Wszystkie jednostki go szukają.
Ile pan dziś wypił?
- Jednego. - Co pan pił?
- Jakie to ma znaczenie? - Zgubił pan dziecko.
Pójdę go poszukać.
Bud!
Widziała pani małego chłopca?
Co się dzieje?
- Gdzie jest Buddy? - Wszyscy strażnicy go szukają.
- Co! - Nie musisz się martwić.
- Strażnicy go szukają! - Odwróciłem się na sekundę...
Piłeś?
Nie dotykaj mnie.
Przepraszam. Jestem matką chłopca, który zaginął.
Nie dotykaj mnie!
Bud.
Nie możesz wracać, nie masz nawet biletu.
Czemu nie posłuchałam rozumu? Instynkt mi podpowiadał, żeby tu nie lecieć.
- Wszystko będzie dobrze. - Nie.
Nie będzie. On ma cztery lata i jest przerażony.
- Nie zrobiłbym mu krzywdy. - Przecież zrobiłeś!
Jak każdy inny facet w moim życiu!
Banda samolubnych drani!
Uspokój się.
Jeannie.
- Czy moglibyśmy porozmawiać? - Nie dotykaj mnie!
To zbyt trudne!
- Pozwól, że cię odwiozę. - Przykro mi.
Chodź, kochanie. Przepraszam, skarbie.
Dziękuję.
Zapnij pasy.
- Halo. - Wayne.
- Bad? - Chcę być trzeźwy.
Nazywam się Bad.
Jestem alkoholikiem.
Kilka dni temu zgubiłem dziecko.
Byłem pijany.
Byłem pijany przez większość mojego życia.
Wiele straciłem.
Podobno jesteś artystą.
Zgadza się.
Cieszę się, że tu jesteś. Wszyscy wiemy, jak trudno uczynić pierwszy krok.
Kogo ja widzę?
Czołem.
- Miło cię widzieć. Jak się czujesz? - Świetnie.
Naprawdę?
Wiem jak to jest. Może być trudno.
Możesz się czuć byle jak.
- Ale ja ci pomogę. - Proszę.
Dawaj te klamoty.
Włóż to do środka.
– Odzyskałem kontrolę. - Oby.
- Po jednym dniu na raz. - Tak mówią.
Gramol się do wozu.
Zobaczymy.
/Zeszłej nocy padał deszcz
/Gwiazdy świeciły jasno
/I tak jak niegdyś
/Słyszeliśmy lelka krzyk
/O pierwszym brzasku
/Słychać było, że odszedł w dal
/Zostawiając pustkę w sercach
/Łzami przepełnione oczy
/Otwórzcie bramy
/Zaproście go do środka
/Przybywa nowy anioł
/Nowy anioł ze starymi skrzypcami
Dziękuję.
Dziękuję za przybycie. Dobrze jest być w domu.
- Co ty tu robisz? - Wysłuchaj mnie.
Przepraszam.
Z całego serca.
Jestem trzeźwy. Byłem na odwyku.
Ty mną potrząsnęłaś.
- To dobrze, Bad. - Nie jestem Bad.
Wróciłem do mojego własnego imienia, Otis.
Zmieniłem się w każdym calu.
To dobrze.
- Jak tam Buddy? - Śpi.
Dobrze.
Czy będziesz w stanie mi wybaczyć?
Wiedziałam w co się pakuję.
A jednak, poszłam na to.
Bo cię kocham.
Ale tego, że powierzyłam ci Buddy'ego...
chyba nigdy sobie nie wybaczę.
- Zmieniłem się. - Ja też.
Udowodnię ci.
Możemy zacząć od nowa.
Posłuchaj mnie.
Naprawdę bardzo się cieszę i mam nadzieję, że ci się ułoży w życiu.
Ale nie mogę być jego częścią.
Ale ja kocham cię tak bardzo.
Jeśli to prawda, to zostawisz nas w spokoju.
Nie mów tak.
/To nie jest miejsce dla tych /co łatwo się męczą.
/To nie jest miejsce na to, /by tracić rozum.
/Nie ma tu miejsca na to, /by zostawać w tyle.
/Pozbieraj swe szalone serce, /i spróbuj jeszcze raz.
/Jeszcze raz.
/Szesnaście miesięcy później.
A teraz coś, na co czekaliście.
Całkiem nowa piosenka.
Napisał ją mój mentor, teraz bardziej przyjaciel.
Mówi sama za siebie. Mam nadzieję że przypadnie wam do gustu.
/Twe serce zerwało się z uwięzi.
/Rzuciłeś kości z uporem straceńca.
/To nie jest miejsce dla tych /co łatwo się męczą.
/Odkryłeś wszystkie karty.
/Spłukałeś się do cna.
/Jakoś nie czujesz się /już jak w domu.
Zajebista piosenka.
A propos...
- Robią się coraz grubsze. - Faktycznie.
- Do zobaczenia. - Hej, Bad.
Świetny koncert.
Tak trzymaj. Jestem z ciebie dumny.
Mam jeszcze trochę pary. Na razie.
/Pozbieraj swe szalone serce, /i spróbuj jeszcze raz.
Panie Blake.
Witam.
Stary, ale jary.
To o mnie.
Miałem nadzieję, że cię tu zobaczę. Zmieniłaś pracę?
Nie ma przeszkód dla dziewczyny z Oklahomy.
To dobry człowiek.
Zasługujesz na takiego.
Chciałbyś zobaczyć się z Buddym? Jest tutaj.
Nie.
Bardzo bym chciał, ale...
nie wiem czy to dobry pomysł.
Daj mu to na osiemnaste urodziny.
Co to jest?
- Nie, Bad. - Hej.
Nie chcę.
- Daj spokój. - Nie...
Ta piosenka nie powstałaby, gdyby nie ty.
To nie pieniądze.
Jesteś bardzo wielkoduszny.
- Cieszę się, że dobrze ci się wiedzie. - Po jednym dniu na raz.
Udzielisz mi wywiadu?
Oczywiście.
Mogę cię zaprosić do autobusu, ale na zewnątrz jest tak ładnie.
Owszem.
Dobrze ci się wiedzie?
- Tak. - Mi też.
Your body aches
/Playing your guitar /and sweating out the hate
/The days and the nights /all feel the same
/Whiskey has been a thorn /in your side
/and it doesn't forgive
/the highway that calls for your heart inside
/And this ain't no place /for the weary kind
/And this ain't no place /to lose your mind
/And this ain't no place /to fall behind
/Pick up your crazy heart and give it one more try
/Your lovers warm kiss
/It's too damn far /from your fingertips
/You are the man that /ruined her world
/Your heart's on the loose
/You rolled them seven's /with nothing lose
/And this ain't no place for the weary kind
Tłumaczenie: SHYLOCK Korekta: króliczku
<> www. kinomania. org
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl